baharat fiyatları ve insan ideolojisi evet sizlere en güzel yazları yazan baharat fiyatları bugün sizlere diyorki Menemen doğumlu (15 Haziran), savcı oğlu otan AUila Ilhan, Hk ve ortaokulu İzmir'de okudu. İzmir Atatürk Lisesi birinci sınıfında, gizli örgüt kurma suçuyla tutuklandı. Sonra okuma hakkını elde ederek İstanbul Jştk Lisesi‘ni bitirdi (1946). İÜ Hukuk Fakültesi ’nde banladığı yükseköğrenimini yanm bırakıp Fransa ‘ya gitti (1949). Bir yt! sonra İstanbul da Türkiye Sosyalist Partisi'ne girdi. "Gerçek" adh gazetede çalıntı. 1951 yılında ikinci kez Fransa'ya gitti. Dönüsünde (1952) edebiyatta "Mavi (dergisi) Hareketi" banlatmak istedi. "Vatan" gazetesinde sinema elentir-menUği ve senaryo yazarlığına yöneldi. Üçüncü kez gittiği (1962) Fransa 'da, üç yi! kaldı. "Demokrat İzmir " gazetesinin gene! yayın müdürlüğü He banyazarlığını üstlendi. Bir süre Ankara'da Bilgi Yaytnevi ‘nde danışmanlık yaptı. 1981 ‘de İstanbul ‘a yerleşti. Dergi yönetmenliği yaptt; senaryo yazarlığı, sinema eleştirmenliği He değişik gazetelerde köse yazarlığını sürdürdü...(Ö. 11 Ekim)Şiir, roman, gezi yazısı, anı, deneme-araştırma ve senaryo türlerinde yazarak, kendine özgü görüşleriyle etkinlik gösteren Attila İlhan, kendisinin ve kimi eleştirmenlerin belirttiği gibi, şiir ve romanlarında toplumsal -siyasal- bireysel tema ve duyarlıkları birleştirme ve değerlendirme çabasına girmiş; estetik öğeleri, halkçılığı (kendine özgü popülizmi) gözden kaçırmadığını; gelenekselle çağdaşı iç içe göstermeyi amaçlamıştır. 'Türk Dil Devrimi”ni yadsıyan; dilde evrimi benimseyen bir yazardır.
Romanlar; Sokaktaki Adam (1953), Zenciler Birbirine Benzemez (1957), Kurtlar Sofrası (1963), Bıçağın Ucu (1973), Sırtlan Payı (1974), Yaraya Tuz Basmak (1978), Fena Halde Leman (1980), Dersaadette Sabah Ezanları (1981), Haco Hanım Vay (1984), O Karanlıkta Biz (1988)...
Ya:ar. romanla ilgili olarak: "Sırtlan Payı, 27 Mayıs gtınlenndf reke günlerinde genç bir Osmanlı subayının loplum.sal çalkaıuılg/ yaşantısını iziiyoru: . Sırtlan Payı’nda Seferberlik kuşağı' diytt,^^h aksiyon
Miralay Fcrid. çabuk ve gazaplı içtiğinden olacak, iç tartışmasını şarkı başlamj^ çok önce, sunturlıı bir cinayete dönüştürmüştü: Hayrun, alaycık dudaklarında yj),j cıgarasını, küstah el kol hareketleriyle tekrar tekrar gözlerinin önünde beliriyor; bardağını yere her vuruşunda, o. nereden bulduğunu kestiremediği bir revolveri kardj; nin kalbine doğrultuyordu. Tetiğe bastı mı biter bu iş, ne yıllardır içini çürüten uiançı’. eser kalır, ne bir türlü dışarıya boşaltamadığı için soluğunu tıkayan bu öfkeden!
Hayrunisa’nın, kocasının hastalığından yararlanarak, evine aldığı bir Rusmöreiı biye ile olağandışı ilişkiler kurduğunu ilk işittiğinde de tepkisi bu olmamış, namusyp. silahıyla temizlemeyi tasarlamamış mıydı? Alay Komutanlığından emekliye ıçnlıp Emirgân’a henüz yerleştiği yıllarda, Vaniköy'deki eski tanıdıklardan her gün biruvj,. ma, her gün bir başka haber:
...Hayrunisa saçlarını ‘Avrupa’ kestirdi, çarşı pazar demiyor, fosur fosurcıgan
...Hayrunisa, kızının mürebbiyesi beyaz Rus kadınıyla, mehtapta sandalsefiı yapıyormuş!”
...Hayrunisa’yı o kadınla. Direkyalı’nın bahçesinde rakı sofrasında görnıüşleı ya ya, duyunca içimiz parçalandı, biz de inanamadık ama yemin billâh ediyorlar,kocası hasla yatağında ölümünü beklerken öyle çıngıraklı kahkahalar atıyormuş ki civar korular çın çın ötüyormuş...”
Önce inanamamıştı, Direkyalı’ya ziyaretlerinde gözüne bir terslik çarpmıyordupH Gerçi Hayrun saçlarını kestirmişti ama, kestirmeyen kadın kalmış mıydı ki? Söylenil-lerin artması üzerine, bir gün Vaniköy’e habersiz gidip, kızkardeşini gerçektenkadıniı erkek arası garip bir davranış içinde, Nadejda'yla baş başa görünce, kahrından öleyazdı tabancası yanında olsaydı, o dakika vurabilirdi belki, olmadığından suratına tükûrif döndü, vapurda bir dahaki gelişinde nasıl vuracağını tasarlamaya koyulmuştu bile.
"...Üç kere kalkıştım bu işe, üçünde de Ruhsâr silahımı saklayıp beni kardeş kan-
korudu. İyi mi yaptı ama; Baksana divaneye, şimdi kendini bütün bütün
jjjyıp karşımda dikiliyor, neymiş de malının mülkünün idaresine burnumu 'jı^niış. uliirı keyfim için mi sokuyorum be, Suat öz kızın değil mi senin, fuka-
. j(.|<i öfl<e yanardağının, yeniden ateş püskürmeye koyulduğunu fark edip. |çiii
Yavaş ulan, yavaş! Baksana Ceberut hanım ne diyor, bu cenabet hastalığın „^.|ir tarafı yok. en ufak bir hiddet yüzünden imamın kayığına kuruluyorsun!” düşünceyle eşzamanlı olarak, üst üste, kaç şeyi birden saptamış oluyor: önce, ja bile olmadan, onu hayranlıkla karışık bir yılgıya düşüren Doktor Sevim’e,
unca herkese taktığı gibi, nihayet bir ‘isim’ taktığını (Ceberut hanım); sonra,
kalp krizine pekala Hayrun’la kavgalarının, daha doğrusu içisıra üretip üretip ■çtirdiği türlü uzantısının sebep olabileceğini; en sonunda da, Hayrunisa tez davranıp
toptan baharat satış fiyatları •koca dayısının sevgili kanaryası’, menekşe rengi dalgınlığı, bal parıltılı
açları, o şeylerden korkar gibi nedense kuytularda gizlediği olgun güzelliğiyle, birkaç saniye belleğine yansıyor:
•, ,.,Bu kadar aklına, bu kadar tahsiline rağmen, nasıl olur da bu çocuk böyle ken-jisinc heder eder, anlaşılmaz vesselam!”
Miralay Ferid’in başına şu ‘münasebetsiz hastalık’ gelmeseydi, elbette çoktan [.Dİedibi’ne koşup ‘annesinin yemeğe hazırlandığı halttan, biricik yiğenini haberdar edecekti ama, ne yapsın, günlerdir yatağa mıhlandı kaldı işte. Tek çâre, galiba Suat’ın [ıııiışan’açağrılması! Hele dayısının hastalığını duyarsa, ‘iki eli kızıl kanda olsa’, çıkar «lir.
-Maviş hanım! Hişt, Maviş Hanım! Uyansana kız!
"Cam mavisi bir gök, çıkmış bu arada İstanbul’un üstündeki yerini almıştı; genç, adamakıllı delidolu bir güneş, camlardan çıtırdayarak giriyor: tül perdeler, birden somut-laşıveren ışıktan telkâri gümüş örgülere dönüşüyordu. Çarpa çarpa duvarları zorlayan ijikburgacı, kalabalık yansımalarla kendi kendini çoğaltmaya başlamış: aydınlığın bu saldırgan sevinci altında, gecenin yoksul umudu başucu lâmbası, kirli san kanatlarıyla, ömrü tükenmiş bir gece kelebeği gibi ezilmişti.
Ruhsâr Hanım, kocasının sesini duyar duymaz, yine o öldürücü ‘acaba’yla gözlerini açtı. Yatak odasını parıltısıyla şenlendiren güneşe uygun gencecik sesiyle:
-Efendim? diye sordu. Bir şey mi arzu ettin beyim?
Hep böyle hiç uyumamış gibi taze, tetik üstünde uyanırdı. Miralay Ferid’in babası babacan gülümsemesi, bıyıklarının gölgesini usulca aydınlattı. Halsiz fakat iyimser bir ağırlıkla:
-Sabah-ı şerifleriniz hayırlı olsun Maviş Hanım, dedi. Sizi arzu etmiştik.
Ruhsâr Hanım, kocasının yanına geldi. Elini alnına koydu;
-Senin de! dedi. Daha iyice misin biraz?
-iyice ne demek, az takatsizim, hepsi bu: O da, âşikâr bir şey, açlıktan ileri geliyor.baharat fiyatları sundu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder