replika saat ve varlık bilgileri78 sizlere en güzel yaızları yazan replika saat diyorki yimımizl dile getirmeye yarayabilecek ve bu deneyime büyajk. cek imgelerdir. Ama kavradığımız şey çoğulsu bir bakış da deg,-.. açığa çıkmamış Benimizi karşımızda gerçekleşüren ve bizden k:-..-üretiminde bizimle işbirliği yapan, ele gelmez, uçucu ve her yerde çeklik söz konusudur. Bunun tersine, eğer düşüncemin iyi anlaşk t ğını doğrulamak isler ve bu kez ben dinleyici topluluğuna bakarsaz kala/ann ve gözlerin belirdiklerini görürüm. Başkasının sayı-oria^' nesneleşirken parçalanmış ve çoğullaşmışur. Ama aynı zamanda damuştur. Belgisiz adıl [on], insan-gerçekliğinin gerçekdışı bir dunarr:-..
bu sayı-öncesi ve somut gerçekliği için kullanılmalıdır Dunr.ad^-olursam olayım, birisi bana bakmakladır (Tiana bakılmahia) B;rj; nesne olarak kavranmaz, anında dağılıverir.
Bakış böylece bizi başkası-için-varhgımızm izi üzer,ne verd:^ için olduğumuz bu başkasının yadsınamaz varoluşunu a,,.da ;. -j daha ileriye götüremez; şimdi incelememiz gereken şey, bize 1 gi biçimiyle Benden Başkasına yönelen temel münasebet-;: ' şimdi bü kökensel münasebetin sınırları içinde yer alan he-; .
tirip tematik olarak tesbit etmek ve kendi kendım ze varlığının ne öldüğünü sormak zorundayı
sına kendi-için-varlıktan lüretemeyeccğımiz g;b;, k.t:y. lığı da başkası-için-varlıktan türctemcyız. ln.san-ı;e-.\eki;C " - - ş, eşzamanlı olarak kendi-için ve başkası-ıçm olmavt cotek:,;;-araştırmalarımız bir antropoloji oluşıurmau hedcik'ruivor Hetb^îi (umüyje azade ve bir nesne olma imkânından şüphe hıie eıntedes kendi-için (asarlamak imkânsız olma\-abılır. Ne var kı, hu kendi-p ğildir. Cûgilû’nun burada bize gösterdiği şey sadece olgus.il hrki gerçek şudur ki -ve bu yadsınamaz- kendı-ıçin-vaıhgıyla lisşkı hi ğımız aynı zamanda da başkası içindir; kendim düşünunısd hiın varlık başkası-içın-kendi-içindır;
içsel türdeki oluınsuzlamayı dişs.ıl olıııustırd.ımadan ayıran farkı daha önce cerdûk, Özellikle de, belirli bu vai hg.ı dışkın her lurlu bilginin temelinin kökensel münasebet olduğunu ve kondı-ıçınm bu münasebet aracılığıyla ve bizatihi be-liHŞi içinde, olması gerekliği şeyi, d.ılı.ı okıcak okluğunu bu varhk değilmiş gibi olduğunu not etlik. Kendi-içinın bövleee gerçekleştirdiği olumsuzlama içsel olumsuzlamadır; kendi-için bunu oLiikm özgürlüğü içinde gerçekleştirir, dahası kendini sonluluk olarak seçiiğı ölçüde o bu olumsuzlamadı r. Ama olumsuzlama kendı-içini olmadığı varlığa ayrılmazeasına bağlar ve biz, kendı-içınin, kendi var-li>ı içinde bu varitk-olmayan olarak soru okluğu olçude, kendi varlığı içinde olmadığı nesnenin varlığını kapladığını söyledik Bu açıklamalar özde bir değişiklik gerekmeksizin kendi-içinın başkasi)’la olan ilk ilişkisine uygulanabilir. Eğer genel olarak bir Başkası varsa, benim her şeyden önce başkası olmayan kişi olmam gerekir ve benim taralımdan benim uzennule gerçekleştirilen bu olumsuz-iama içindedir ki ben kendimi oklururken b.ışkası da başkası olarak belirir. Var-bgımıoluşturan ve Hegel'in söylediği gibi, beni Başkasının karşısında Aynı ola-ısltgösteren bu yadsıma, hem konuşlandına-olmayan kendiliğin alanı üzerinde lenım-kendim" halinde olıışiıımr. Bu, bir /vniıı gelip bilincimize yerleşmesi de-pr, kendiliğin bir başka kendiliğin olumsuzlanması olarak belirmek suretiyle picnmesidir ve bu güçlenmeyle kendilik kendi kendisini, aynı kendilik ve bi bu kendilik olmk olumlu yönden sürekli bir seçim gibi kavrar. Kendini ifiiiiı-fefntiisi olmaksızın daha olacak olan, olması gereken bir kendı-için düşüni İBuez Yalnızca, olduğum kendi-tçin, olduğunu başkasının reddi formu altınd; ÎKiı bizzat kendisi olarak, daha olacaktır. Böylece genel
rız: kendı-Mn, lu iulı krmliM ol.uak Başkasının varlığım kend, ,ar. / şatır ve Başkası olmayan ola.ak kendi varlığı içinde soru şatır. Başka luılıi soylcyeeek olursak, bilincin Başkası olamarn^y ' bir Başkasının da knıılı kendinin koşulu olan bu olmamak'm " olan bir tanık laıalnulan saptanan düpedüz nesnesinden başka o.r-^ 2in “olabilmesi" için, lıılnu in de kendiliğinden bir biçimde o olmarc>, cak olması gerekli Başkasından özgürce kurtulması, kendini sadeye-,/ başka olan bir hiçlik e,ıhı seçerek ondan koparması, ve bu yoldan dı’nin [soi-mörnel içinde kendisiyle buluşması gerekir. Ve kendı-s, olan bizatihi bu kopuş bir başkasını var kılar. Bu demek değildir k,j„ kasına varlık kazaıuln n, sadeee ona başka-varhh’m ya da “vardır'in koşulunu verir, Ve, Keıuli-için açısından, başkası-olmayan-varlık kıp» nüyle Hiçlik taralından taşındığı açıktır, kendi-için, “yansı-yansııanV, kipinde başkası olmayandır; başkası-olmamak asla verili değildir, de, niden doğuş içinde durınarlan seçilir, bilincin başkası olmaması ancak^ mayan olarak kendi-keıulisi(.nin') bilinci olan olarak mümkündür, olumsuzlama, dünyaya mevcudiyet durumunda olduğu gibi burada da cı bir varlık bağıdır: başkasının her yönden bilinçte mevcut olması ve bütünüyle kateimesi gerekir ki, bilinç, tam da hiçbir şey olarah,on'akş lirma tehlikesi taşıyan bıı başkasından kurtulabılsin. Bilmç anidenH ğunda, kendi-kendisi ile başkası ayrımı da tam bir farksızlaşma içinde 1 Ancak bu betimleme, erimini radikal bir şekilde değiştirecekoıe! eklentiyi içermek zorundadır. Nitekim bilinç kendini dünya ûıenndeü da filan buradaki olmayan olarak gerçekleştirdiğinde, olumsuz ilişkiItaj ğildi; düşünülen buradaki kentlini bilinç olmamak şeklinde gerçekleş^ bilinç, buradakide ve buradaki aracılığtyla burudahi olmamayakaraıi ama buradaki, bilince nispelcn salı bir farksızlık dışsallığı içindekaliifl kü gerçeklen de henciindelik yapısını koruyor ve kendi-ıçininkendini nu kendiliğinden olumsuzlayarak kendini var kıldığı bizatihi bu ol içinde, bilince kendinde olarak görünüyordu. Ne var ki bunun söz konusu olduğunda, içsel olumsuzlama ilişkisi bir karşılıklılık linçin daha olmayarak nlrlnOn vnrhk bn bilinci daha olmayacak0‘^-
Varlık ve Hiçlik
a,ı. bıiıtıt yalnız kendine özgü bireyliğiyle değil ama aynı zamanda varlık kıpiy. İt Jc hraılııfedcn farklılaşıyordu. Kendinde karşısında kendi-için oluyordu. Oysa kı Inşkasmın belırişi içinde, kendi varlık kipi bağlamında başkasından hiçbir şe-kikle larkh değildir: bilinç neyse başkası da odur, kendi-içindir ve bilinçtir, kendi mümkün olanlarına gönderir, başkasının dışlanmasıyla kendi-kendidir; düpedüz sayısal bir belirleme aracılığıyla başkasına karşı çıkmak söz konusu olamaz. Burada iki ya da birçok bilinç yoktur: nitekim sayma bir dış tanığı varsayar ve dış-sallıgın sıradan tesbitidir. Kendi-için açısından başkasının varlığı ancak kendilisinden ve sayı-öncesı bir olumsuzlama içinde mümkündür. Başkası, bilinç için ancak bi:zal-kendi reddedilen olarak varolur. Ama tam da başkası bir bızzat-ken-di olduğundan ötürü, benim için ve benim tarafımdan bizzat-kendi reddedilen olabilmesi ancak bizzat-kendi beni reddeden olduğunda mümkündür. Beni hiçbir biçimde kavramayan bir bilinci ne kavrayabilir ne de düşünebilirim. Beni hiçbir şekilde kavramadan ve reddetmeden varolan ve benim-kendımin de düşünebileceğim lek bilinç, dünyanın dışındaki bir yerlerde yalıtılmış olarak duran bir bilinç değil, benim kendi bılıncimdir. Böylece varlığını reddetmek için kabul ettiğim başkası, her şeyden önce benim kendi-içinimin onun için varolduğu kişidir. Ni-ıckım kendimi o olmamak üzere oluşturduğum kişi yalnızca onu kendimde > olumsuzladığım ölçüde ben olmayan değildir, ben tam da kendini ben olmamak i için oluşturan bir varlığı olmamak için kendimi bu varlığı olmamak üzere oluş-İ tururum. Ne var ki, bu çifte yadsıma bir anlamda kendi-kendisini tahrip eder:
[ nitekim ya kendimi belli bir varlık olmamak için oluştururum ve o zaman bu ( varlık benim için nesnedir, ben onun açısından nesneligimi kaybederim; bu du-I rumda başkası başkası-ben olmaktan, yani ben olmayı olumsuzlamak suretiyle ; beni nesne gibi oluşturan özne olmaktan çıkar; ya da bu varlık gerçekten başka-I sidir ve kendini ben olmayan olarak oluşturur, ama bu durumda da onun için 1 nesne haline gelirim; ve başkası, kendine özgü nesneliğini kaybeder. Böylece i başkası kökensel olarak Ben-olmayan-nesne-olmayandır. Başkasının diyalektiği-’ nın daha sonraki süreçleri ne olursa olsun, başkası önce başkası olmak zorun-^ daysa, ilke olarak benim o olmayı olumsuzladığım belirişı içinde kendini açığa : tıbtmayacakolan kişidir. Bu anlamda benim temel olumsuzlamam doğrudan ; »lıw,(unku yönelebileceği hiçbir şey yoktur. Sonuçta olmayi reddettiğim şey,
! itfam,nbera nesne kıldığı şeyin ben olmasının reddinden başkaca bir şey ola-, *'-(a(iatlıletsenız,ben reddedilen Benimi reddedenm; kendimi Reddedilen-
replika saat sundu..
